In samenspraak met Vivium Zorgrgoep

Natuurlijk waren er meerdere vereisten. Maar een familiebedrijf, waar winstmaximalisatie niet per se bovenaan de agenda prijkt, had sterk de voorkeur. Na diverse gesprekken en de selectie rolde Heilijgers uit de bus als de partij die het grootste project van Vivium in twintig jaar tijd onderhanden mocht nemen.

Exact één week voor de ingebruikname ontmoeten Marco (directeur regionaal expertisecentrum Naarderheem, Vivium Zorggroep) en Herman (directeur Klant & Markt Heilijgers) elkaar op locatie. De 19.000 vierkante meters van het spiksplinternieuwe Revalidatiecentrum Naarderheem Vivium liggen er stralend bij. Het zonlicht valt royaal naar binnen door de vele raampartijen. De ligging te midden van het werelderfgoed van de Naarder schootsvelden draagt bij aan de ruimtelijkheid die het gebouw ademt. Marco en Herman kijken tevreden toe hoe er binnen en buiten de laatste hand aan wordt gelegd. Tevreden, omdat het project soepel is verlopen. Toch vindt Marco het nu wel spannend worden. “Toen we hieraan begonnen, heb ik verkondigd: we gaan hier veertig cliënten meer verzorgen dan in ons oude gebouw, met hetzelfde aantal medewerkers. Dat moet vanaf volgende week dan wel meteen kloppen.”

Een goede ambitieuze doelstelling kent een onderliggende visie. Die is, zo weet Herman, in dit geval zeker aanwezig. Sterker nog, hij typeert het als een verhaal vol passie dat is overgeslagen op het bouwteam. Over dat laatste straks meer, eerst die visie. Waar het op neerkomt, is dat Vivium het er intern al snel over eens was dat het nieuwe gebouw meer moest worden dan een versie 1.2 van het oude gebouw. Want niemand weet hoe de cliënt er over twintig jaar uitziet. Maar wat wel duidelijk is: het aantal cliënten neemt toe en het aantal zorgmedewerkers neemt af. Je moet dus meer kunnen doen met een kleiner of gelijkblijvend personeelsbestand. Dat betekent dat je op zoek gaat naar andere, slimmere manieren van werken én naar een bijbehorend, ander soort gebouw. Herman: “Dat vertaalt zich in Naarderheem bijvoorbeeld in een halvering van de afstanden die verpleegkundigen moeten afleggen. Zo houden ze tijd over voor andere taken, wat naadloos aansluit op de visie en de wensen van Vivium.”

Duidelijke wensen, maar geen PVE. Dat lijkt met elkaarin tegenspraak, maar Marco koos hier bewust voor. Ook al vroeg zijn eigen Raad van Toezicht er wel om. “Daar ben ik niet in meegegaan. Bij het ontwerp en de bouw betrek je diverse deskundigen, die goed zijn in hun werk en vol mooie ideeën zitten. Met een Programma van Eisen leg je die mensen aan de ketting. Je profiteert dan niet van hun expertise.” Uiteraard legde Vivium in het plan wel vast dat er 220 patiëntenkamers moesten komen, plus 120 kantoorplekken. Maar veel specifieker dan dat werd het niet. Wel werd daar de visie overheen gelegd, met wensen zoals de halvering van looplijnen, maar ook het stimuleren van beweging. Architect Ellen van der Wal van Vakwerk Architecten nam de handschoen op. Een week lang zat ze in de hal van de oude locatie, met een opschrijfboekje. Daar kwam uiteindelijk het ontwerp uit voort, waar Marco zeer gelukkig mee was. Herman ziet dat als een bevestiging van wat een goede samenwerking kan doen voor het eindresultaat. Of het nu met de architect is of in de uitvoeringsfase met de aannemer.

Samenwerking, in brede zin, als succesfactor. ­Herman benadrukt het nog eens, met een voorbeeld. Voor Naarderheem trok Heilijgers vanaf dag één op met het bedrijf Lomans als installateur. Omdat er goed werk wordt geleverd, maar ook omdat beide partijen elkaar al heel lang goed kennen. Dan hoef je niet aan elkaar te wennen en kun je direct aan de slag voor de opdrachtgever. Vanuit hun verwante bedrijfsculturen zetten Heilijgers en Lomans graag een stap extra. Als een opdrachtgever ervoor kiest om de installaties zelf rechtstreeks aan Lomans uit te besteden, wordt over en weer een ‘geen gezeur-garantie’ afgegeven. “Sommige opdrachtgevers vinden dat spannend. Die zeggen: straks gaat er iets mis met de onderlinge afstemming over de installaties en dan ben ik het haasje. Maar wij garanderen dan gewoon contractueel dat wij dat soort problemen oplossen.”

Terug naar de samenwerking tussen Vivium en Heilijgers. Ook daarbinnen bleken vergelijkbare bedrijfsculturen een vruchtbare bodem te vormen. De visie en de passie van Marco en zijn team sloegen over op de mensen van Heilijgers, omdat die laatsten boven alles iets moois en iets goeds willen maken. Daar krijgen ze van het bedrijf de gelegenheid voor. Fouten mogen gemaakt worden. En ook wanneer de opdrachtgever last minute van gedachten verandert, is daar ruimte voor. Marco: “Ik stond boven aan de hoofdtrap van 20.000 kilo beton. Toen dacht ik: dit is veel te steil, daar durft niemand van af. Ik wendde mij tot hoofduitvoerder Goos. Hij trok helemaal wit weg. Maar het is gebeurd. Wij hebben nu een trap die beter past bij onze vaak oudere cliënten.”

Toch werd Herman ook een keer op het matje geroepen. Marco had gevraagd om gladde wanden in de badkamers. Vanwege de hygiëne en de exploitatie kosten. Dus de tegeltjes die Heilijgers zou gaan plaatsen, konden niet door de beugel. Het schoonmaakbedrijf rekende het Marco voor: dat kost één euro extra aan schoonmaakkosten per dag, maal 220 kamers, maal 365 dagen, maal de 40 jaren die het gebouw mee moet. Het team van Heilijgers zocht en vond een andere oplossing. Verwachten Herman en Marco - ondanks dit ene hobbeltje - in de toekomst opnieuw samen te werken? Marco: “Als we weer iets groots hebben, en die kans is aanwezig, dan staat Heilijgers bovenaan onze bellijst.” Herman: “Dat geldt andersom ook. Als bepaalde opdrachtgevers bellen, lopen we een stukje harder. Daar hoort Vivium nu ook bij.”